Süngerler Omurgasız Canlılardır / Zeynep Derya Yıldız

Omurgasız Mutlu Olamayanlar

 

Soğuk kış günlerinde en sevdiğim şey, sevgilimin üşüyen ayaklarımı ısıtmaya çalışmasını izlemekti. Gençlerin sokakta birbirilerine ‘ergen tripleri’ atmasını çok büyük bir keyifle izlerdim. Bebeklerin esnemesi, kedilerin kavgası en sevdiğimiz görüntülerdi. Çok değil, 10 sene önce tüm bunlardan keyif alıyorduk.

 

Şimdi haber kanalları ve sosyal medyada; savaş çocukları, bombalanmış kentler, boğazı kesilen insanlar, öldürdükleri insanların ciğerini kesip yiyen sapık katilleri izliyoruz. Hep bundan daha fazlası olamaz derken mutlaka bir fazlasını daha gösteriyorlar. En son yakılarak katledilen askerleri izlettiler bize. Artık çoluk çocuk hepimiz ‘insanları’, insan öldürürken dahi nasıl fanteziler yapılabildiğini öğrendik. Günlerdir “anne” diye çığlık atarak yakılan askerin görüntüsü gözlerimin önünde. Kafamı ne yana çevirsem o genç insanla karşılaşıyorum, aşağı yukarı herkes benim gibi.

 

Ancak, biz insanların diri diri yakılarak öldürülmelerini izledik ve sıradan hayatlarımıza devam ettik. Yer yerinden oynamadı, yer yarılmadı biz içine girmedik, utanmadık insanlığımızdan, o genç insanların hesabını soramadık. Evet, hesabını sormak isteyenleri de polis gözaltına aldı. Şaka gibi dediğimiz her şeyi bu 10 yıllık zaman içinde, hepimiz yaşadık/yaşıyoruz.

 

Halkın yüzde 50’si; kadın katliamından, savaştan, iş cinayetlerinden, gazetecilerin tutuklanmasından, tv, radyo ve gazetelerin kapatılmasından, kültür merkezlerinin basılmasından, oyuncuların tehdit edilmesinden rahatsız değil. Ancak gündemi; diğer, rahatsız, huzursuz ve güvensiz yüzde 50’nin ne yapacağı belirleyecek gibi görünüyor.

 

Ülkenin ahvali hali bu, peki dünya daha mı iyi? Az önce Balkanlar’daki mültecilerin hukuksuz şekilde sınırdışı edildiği ve Sırbistan’da mültecilerin eksi 11 derecede ormana bırakıldıkları haberini okudum. Soğukta donmadan çocuğunu güvenli bir yere taşımaya çalışan babayı düşündükçe; üşüyen ayaklarımızı ısıtmaya çalışan sevgiliyi izlemek, artık keyif değil, utanç veriyor bizlere.

 

Bizler, omurgasız mutlu olmayı başaramayan insanlar.. Bizler, omurgası olmayanın, herkesin/her şeyin önünde eğilip bükülebildiğini bilenler.. Bizler, el öpmek için dahi kimsenin önünde başını eğmeyenler.. Bizler için hayat biraz daha zorlaşacak gibi görünüyor. Ne diyelim hoş gelesin sefa getiresin bizlere 2017.

 

                                                             Lütfen hayatta kalın, ve hala hayattaysanız özgür kalmaya çalışın

 

                                                                                                                     Zeynep Derya Yıldız

gazetelink

Gazetelinkleri ve Güncel Medya Haberleri

Sitemizi Sosyal Medyada takip etmek istermisiniz?